De casus Inburgering en Nationaliteitswetgeving - 33

F. Driouichi

In deze studie staan de casus inburgering en nationaliteitswetgeving centraal als 'iconen van de nationale identiteit'. Uit de analyse blijkt dat cultuur in beide beleidsterreinen een steeds steviger accent heeft gekregen en dat de discussie zich richt op het verzwaren van de plichten van de migrant en het beperken van zijn of haar rechten. Hierbij wordt er vaak van uitgegaan dat meer plichten automatisch tot een betere integratie zal leiden. Noodzakelijke randvoorwaarden, zoals kwalitatief en kwantitatief voldoende scholing, maar eveneens een meer welwillende rol van de ontvangende samenleving, worden daarbij nogal eens veronachtzaamd.

De analyse van het politieke debat en de resulterende wetgeving brengt ook nog andere zaken voor het voetlicht. Identiteiten en loyaliteiten spelen een centrale rol en bepaalde deelidentiteiten- landen van herkomst en de moslimidentiteit- worden sterk geproblematiseerd. Soms lijkt het erop dat er in dit verband alleen 'alles-of-niets' keuzes worden gezien en geaccepteerd: men kiest vóór Nederland óf voor het herkomstland. Hybride identiteiten zijn 'politiek-juridisch' steeds vaker ongewenst en verdacht.